Het is vanaf nu officieel een jaarlijks terugkerend fenomeen. De voertuigen die op de A50 naast ons kantoor van het talud zo hup naar beneden donderen. Vorig jaar was het een bestelbusje, dit jaar een grijze gezinsauto. Carnavalsmaandagochtend was het raak. Vlak na een eerder ongelukje tussen twee personenauto's, glijdt op precies dezelfde plek een andere auto naar beneden. Van een toegesnelde collega hoorden we dat de aanwezige politieagent adviseerde te strooien. Echt waar? Strooien, zou dat helpen? Aan menskracht heeft het in elk geval niet gelegen. Twee politieauto's, een ambulance, een sleepwagen en een vertegenwoordiger van Rijkswaterstaat stonden erbij en keken ernaar. De bestuurder kwam met de schrik vrij. Overigens weerhoudt de beek tussen het kantoor en het talud david ervan concreet te kunnen helpen. Onze professioneel getrainde bedrijfshulpverleners staan elke keer weer te popelen maar worden tegengehouden door ijskoud water. Gezien de frequentie van glijpartijen lijkt het david verstandig om een ‘eerstehulpbruggetje' aan te leggen. Als het al niet is om te helpen, dan wel om omstander te kunnen zijn.